Trening ogólnorozwojowy: kickboxing. Efektywność – Badania naukowe

Kickboxing ma wiele odmian i charakterystyka treningu pod pełny kontakt z lowkickiem lub bez (niskim kopnięciem okrężnym), a np. pod lekki kontakt jest inna. Z kolei zupełnie czym innym są odmiany boksu tajskiego (thaiboxingu) trenowane w Europie i Tajlandii (uzupełnione o uderzenia łokciami).

Jeszcze wyraźniej te różnice widać gdy porówna się wachlarz technik muay thai (boksu tajskiego) w wersji usportowionej i klasycznej. Jednak nawet w wersji okrojonej, pozbawionej pewnego wachlarzu technik i bez rozbudowanej walki w klinczu kickboxing jest bardzo dobrym treningiem uzupełniającym dla kulturysty, trójboisty czy ciężarowca.

Naukowcy sprawdzili to w lepiej kontrolowanych warunkach.

30 mężczyzn zostało losowo przydzielonych do grupy kickboxingu (n = 15) i kontrolnej (n = 15).

Charakterystyka obu grup:

  • kickboxing; wiek: 20,9 ± 1,4 roku, waga: 72,3 ± 7,5 kg, wzrost: 1,8 ± 0,1 m, zawartość tłuszcz w ciele: 12,6 ± 3,5%
  • grupa kontrolna: wiek: 21 ± 1,5 roku, waga: 73,1 ± 8,4 kg, wzrost: 1,9 ± 0,4 m, zawartość tłuszczu w ciele:  12,8 ± 2,4%

Każda grupa trenowała w przybliżeniu 1 godzinę dziennie, trzy razy w tygodniu przez pięć tygodni.

Mierzono:

  • moc mięśniową górnej części ciała: wyciskanie na ławce (test mocy imitujący wyrzut sztangi), test z piłką lekarską,
  • moc mięśniową dolnej części ciała: wyskok z pozycji przysiadu, skok ze zmianą kierunku ruchu (CMJ),
  • elastyczność,
  • szybkość i zwinność,
  • wyniki w progresywnym maksymalnym teście wysiłkowym) ,
  • beztlenową sprawność fizyczną (test Wingate’a)
  • skład ciała przed i po okresie treningowym,

Wyniki:

  • grupa kickboxingu wykazała znaczną poprawę mocy mięśniowej górnej części ciała (piłka lekarska wzrost o 13,5 ± 12,8% i testy w wyrzucaniu sztangi poprawa o 13,6 ± 10,0 % i o 8,1 ± 6,8% odpowiednio dla komponentów mocy i prędkości),
  • grupa kickboxingu wykazała znaczną poprawę mocy mięśniowej dolnej części ciała dla skoku ze zmianą kierunku ruchu  (tj. poprawa składowej siły o 8,2 ± 6,7%), jednak wysokość skoku nie poprawiła się,
  • odnotowano poprawę wydolności tlenowej i beztlenowej (znacznie wzrosło VO2 max – maksymalne pochłanianie tlenu; zwyżka wynosiła 13.2 ± 6.0 %),
  • odnotowano poprawę elastyczności, szybkości i zwinności,
  • skład ciała, osiągi w  skoku z pozycji przysiadu i przy skoku ze zmianą kierunku ruchu nie zmieniły się dla obu grup (odnotowano nawet niewielki spadek w grupie kickboxingu – tzn. większe były składowe: moc i siła, a mniejsza prędkość),

Wniosek:

Trening kickboxingu stanowi znakomity dodatek ogólnorozwojowy, wpływający na siłę, moc, szybkość oraz wydolność aerobową i beztlenową.

Referencje: 1.Ibrahim Ouergui “The effects of five weeks of kickboxing training on physical fitness” https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4187584/
Udostępnij znajomym

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *